Biryarên dawî yên Federasyona Futbolê ya Tirkiyê (TFF) li dijî Amedspor û kaptanê wê Çekdar Orhan, tenê biryarên disiplinî ne. Ew bi xwe re pirsên girîng li ser îfade ya azadî, nasname û rolê werzişê di civakê de radike. Di vê bûyerê de, futbol careke din wekî qadeke siyasî xuya dike, ne tenê wekî lîstik.
Di Lîga 1. de, piştî maçeke ku Amedspor bi serkeftinekî berbiçav bi dawî kir, kêfxweşîya gol a Çekdar Orhan wekî “propagandaya ideolojîk” hate nirxandin û bi pênc maçan men hate cezakirin. Li heman demê de klûb jî bi cezayeke pereyî re rû bi rû ma. Lê şertên ku ev hereket bi vê têgînê têkildar tê kirin, bi awayekî zelal û şertdar hatine ravekirin? Ev pirs hîn bêbersiv dimîne.
Ev bûyer bi tenê ne ye. Tenê hefteyek berê jî, Amedspor ji ber ku li ser hesabên xwe yên medyaya civakî vîdeoyeke hûnandina porê parve
kiribû, bi 802 hezar lîreyî Tirkiyê ceza hate cezakirin. Ev rewş nîşan dide ku şertkirin ne tenê di qada maçê de, lê her weha di qada dijîtal û îfadeyên derveyî lîstikê de jî berdewam dike.
Di vê çarçoveyê de, gotara serokê Amedsporê girîngtir dibe. Serokê klûbê di daxuyaniyên xwe de bi awayekî eşkere got ku Amedspor li ber van cezayan wê çong danêyne û li ser esle xwe be û xwe di çarçoveya werzişê, qanûn û rêzanî de diyar dike û cezayên li ser klûbê hatine sepandin wekî şertkirina nasname û şertkirina îfade azadî tê fêmkirin. Ev gotar ne tenê bersivek li ser ceza ye, lê her weha hewldanek e ji bo şertkirina nîqaşê di qada hukûqî û civakî de.
Ji aliyê analîza siyasî ve, ev gotar nîşan dide ku klûb dixwaze xwe wekî aktorek werzişê ku maf û şertên xwe bi rêya qanûnî diparêze, diyar bike. Ev pozîsyon, di şertên ku futbol li Tirkiyê gelek caran bi siyaseta rojane tê têkçûn, bûyereke girînge. Di heman demê de, ev gotar pirsên bingehîn radike: gelo klûbên werzişê dikarin bi awayekî serbixwe li dijî biryarên federasyonan rawestin?
Di encamê de, mijara Amedsporê pir ji yek klûb û yek lîstikvan mezintir e. Ev mijar têkildarî şertên îfade ya azadî, wekhevî û şertên civakî yên li Tirkiyê ye. Futbol, wekî aynayeke civakî, rewşa civakê di xwe de nîşan dide. Gava ku tu aynê bi ceza û şertan têk bibî, tu ne tenê futbolê, lê baweriya civakî jî birîndar dikî.
Belkî pirsê herî girîng ev e: gelo TFF dixwaze futbol bi rê ve birêve bibe, an jî hest, nasname û gotara ku di nav wê de dijîn bi rêya ceza û kontrolê bêdeng bike?
